• ELEKTRO-PCAL
  • Michał Piotrowicz
  • ul. Lewandowskiego 4
  • 62-010 Pobiedziska
  • Kraj: Polska
  • Tel. Kom. 510-068-697
  • NIP: 777-269-48-22
  • Regon: 301199550
  • e-mail: kliknij i napisz...

Profesjonalne narzędzia firmy SalvationDATA

Profesjonalne narzędzia firmy Phyton

Profesjonalne narzędzia firmy ACE Laboratory

odzyskiwanie danych odzyskiwanie danych odzyskiwanie danych odzyskiwanie danych

Informacje na temat budowy i zasady działania dysków twardych.

BUDOWA I ZASADA DZIAŁANIA DYSKÓW TWARDYCH.

W tym dziale zaprezentowana zostanie budowa i zasada działania dysku twardego. Na zdjęciu poniżej znajduje się zdjęcie dysku 3.5 cala oraz dokładny opis jego wewnętrznych elementów. Dyski te stosowane są w komputerach typu desktop.

Poniżej przedstawiam budowę dysku 2.5 cala, stosowanego w komputerach typu Notebook.

Poniżej przedstawiam wygląd głowic w powiększeniu.

Poniżej przedstawiam miejsce oraz wygląd przedwzmacniacza przy głowicach. W przypadku silnych przepięć uszkodzona elektronika zewnętrzna dysku potrafi doprowadzić do uszkodzenia przedwzmacniacza. W takim przypadku aby odzyskać dane z dysku twardego należy wykonać wymianę całego zespołu głowic.

Dyski twarde to najpopularniejsza pamięć masowa, która jest stosowana przez ludzi na całym świecie. Nośniki magnetyczne produkowane są głównie w formatach 3.5 cala i 2.5 cala. Dyski 3.5 cala to dyski typu desktop - czyli montowane w komputerach stacjonarnych. Dyski 2.5 cala to dyski mniejsze, montowane są w komputerach typu notebook. Jednak zasada działania dysków 3.5 cala jak i 2.5 cala jest taka sama. Dyski te różnią się tylko wielkością i przeznaczeniem. Każdy dysk twardy oparty na technologii magnetycznej zbudowany jest tak samo. Talerze pokryte cieniutką warstwą magnetyczną przykręcone są do silnika krokowego, który wprowadza je w 5400 lub 7200 obrotów na minutę. Talerz wirujący z prędkością 5400 lub 7200 obr/min. wytwarza "poduszkę powietrzną", która utrzymuje głowice nad talerzem. Warstwa magnetyczna na talerzu podzielona jest na 2 części. Pierwsza zarezerwowana jest dla producenta dysku twardego i znajduje się tam oprogramowanie, które steruje dyskiem twardym. Jest to strefa SA (Service Area) niedostępna dla użytkownika i znajduje się w początkowych cylindrach na talerzu. Druga natomiast przeznaczona jest dla użytkownika i jest to część, na której zapisywane są dane użytkownika. W strefie SA oprogramowanie składa się z modułów, które odpowiedzialne są za prawidłową pracę dysku. Poniżej przedstawiam taką listę modułów zarządzającą dyskiem Western Digital WD1600JB.

Jeśli dokładnie przeanalizujemy listę, znajdziemy tam moduły min. Config, SMART, P-List, T-List, G-List, Translator, Selfscan. Są to bardzo ważne moduły, które odpowiedzialne są za prawidłową pracę dysku twardego. Moduł Config zawiera w sobie wszystkie informacje na temat konkretnego dysku (model, numer seryjny, wersja oprogramowania itp.). SMART jest to system monitorowania i powiadamiania o błędach działania dysku twardego. Pokazuje nam cały przebieg pracy dysku twardego. Możemy sprawdzić czy dysk ma realokowane sektory lub sektory niestabilne szykujące się do realokowania. Możemy sprawdzić czy dysk ma problemy z zapisem sektorów lub uzyskać informacje na temat poprawności połączenia między płytą główną komputera a dyskiem twardym. P-List zawiera w sobie listę uszkodzonych sektorów znalezionych przez Selfscan w fazie produkcji. T-List zawiera w sobie listę uszkodzonych cylindrów (warstwa magnetyczna na talerzu zbudowana jest z cylindrów, w których znajdują się sektory. Liczba sektorów w cylindrach jest zmienna, w początkowych cylindrach warstwy magnetycznej jest większa liczba sektorów np. 1200 sektorów w połowie warstwy magnetycznej np. 800 sektorów a na końcu warstwy magnetycznej np. 600 sektorów. Liczba sektorów jaka znajduje się w cylindrach uzależniona jest od rodzaju, pojemności i producenta dysku twardego.) znalezionych przez Selfscan w fazie produkcji. G-List zawiera w sobie listę uszkodzonych sektorów znalezionych przez system dysku w trakcie użytkowania przez użytkownika (Lista ta ma limit max do 4000 sektorów. Limit określa producent dysku i w każdym modelu może być inny). Translator odpowiedzialny jest za prawidłowe przeliczenie defektów z P-List, T-List, G-List aby głowice omijały uszkodzone miejsca na warstwie magnetycznej. Selfscan - każdy dysk twardy w momencie produkcji ma uszkodzone sektory, bądź sektory niestabilne. Dyski w fazie produkcji przechodzą tzw. Selfscan, jest to zbiór testów sprawdzających stan techniczny dysku (testy silnika, głowic, powierzchni talerza). Bada dokładnie warstwę magnetyczną w poszukiwaniu bad sektorów lub sektorów z czasem dostępu większym niż 20 ms. Jeśli wynik testu będzie pozytywny to dysk zapewni bezawaryjną pracę przez długi okres czasu.

 

RODZAJE USZKODZEŃ JAKIE WYSTĘPUJĄ W DYSKACH TWARDYCH.

Uszkodzenia dysków twardych powstają głównie przez niewiedzę oraz błędy ludzi, możliwe jest również uszkodzenie nośnika wskutek wyeksploatowania jego materiałów wewnętrznych (głowice, talerz) lub zewnętrznych (elektronika) jednak jest to proces długotrwały. Dysk powinien wytrzymać okres zagwarantowany przez producenta dysku. Rozróżniamy 2 rodzaje uszkodzeń dysku. Pierwszym uszkodzeniem jest uszkodzenie logiczne. Uszkodzenie logiczne dysku to uszkodzenia partycji dysku, obszaru MBR (partycja typu RAW), często uszkodzenia logiczne występują wraz z uszkodzeniami fizycznymi talerza dysku (bad sektory). Bad sektor jest to sektor, który nie może zostać prawidłowo rozpoznany, odczytany lub zapisany przez głowicę dysku twardego. Bad sektory dzielą się na logiczne i fizyczne. Logiczny bad sektor może zostać usunięty z dysku wskutek jego wyzerowania natomiast bad sektor fizyczny to tzw. bad sektor typu UNC lub Timeout. Bad sektory typu timeout powstają wskutek fizycznego uszkodzenia warstwy magnetycznej. W momencie próby odczytu takiego sektora przez głowicę dysku, następuję rozłącznie napięcia i dysk się wyłącza. Powoduje to całkowite zawieszenie komputera do którego podłączony jest taki dysk. Odzyskanie danych z dysku w których występują bad sektory timeout nie jest możliwe w naturalny sposób. Jedynym rozsądnym rozwiązaniem jest podłączenie dysku pod sprzęt PC3000 PCI firmy ACE Laboratory. Jest to karta PCI włożona w płytę główną komputera. Karta ta posiada osobne źródło zasilania oraz oprogramowanie dzięki któremu możemy resetować dysk w dowolnej ilości razy bez wymontowania z systemu. Dzięki takiej technologii możemy skutecznie odzyskać praktycznie 98% danych. Drugim uszkodzeniem jest uszkodzenie mechaniczne. Uszkodzenia takie występują w postaci uszkodzonych głowic (czytająco-zapisujących) oraz uszkodzenia talerza dysku spowodowane uszkodzoną głowicą dysku. Poniżej przedstawię na zdjęciach różne uszkodzenia mechaniczne.

Uszkodzenia mechaniczne głowic w dysku:

Uszkodzenia fizyczne talerza spowodowane przez uszkodzone głowice w dysku. Są to przykłady uszkodzeń z których odzyskanie danych jest praktycznie niemożliwe.: